hutje. De Travel Agent had ons gezegd dat de reis naar Siem Riep
ongeveer 6 uurtjes zou gaan duren. Nou mooi niet dus, we hebben er
meer dan 12 uur over gedaan!

De eerste helft naar de grens was voor mij niet zo erg, ik zat lekker
ruim en had genoeg beenruimte. Maar het pak en stouw-werk van de
mensen hier is mij wel duidelijk! Zo veel mogelijk mensen is zoveel mogelijk geld! Die grote rugtassen kunnen wel naast, achter, onder deze mensen! Er zaten mensen behoorlijk minder prettig die paar uurtjes!

De grensovergang kostte ons een uurtje, wat opzich nog wel mee schijnt
te vallen. En jawel, we wisselden van bus en we moesten aanzienlijk
inleveren op onze comfort! Samen met een Nederlands stelletje zaten we
achterin de bus gepropt met een stapel tassen achter ons die ver boven
onze hoofden uitsteeg en die we moesten tegenhouden bij iedere
rem-actie om maar niet bedolven te worden onder kilo's bagage. De
zitjes waren niet voor Nederlandse benen gemaakt en daarnaast zaten we
ook nog op de motor dus lekker warme billetjes naast de toch al
aanwezige hitte!

Maakt allemaal niet uit, we konden er hard om lachen en wat we zagen
was fantastisch! Zo af en toe lijkt het echt net of de tijd heeft stil
gestaan hier. We zagen geregeld mensen met handkarren en zelfs
paard en wagen! Het land zelf is erg plat maar de velden, de poeltjes en de huisjes op palen maken het erg bijzonder en puur. Het verkeer is hier ook een chaos. Alles kan en mag hier: de brommertjes worden of vol geladen met mensen of vol met producten voor de markt!
Heerlijk tijdverdrijf om gewoon maar uit je raampje te staren en af en toe elkaar aan te stoten bij het zien van wederom iets bizars!

Veel later en in het donker kwamen we aan in Siem Riep waar we
geinformeerd werden dat het de volgende dag Chinees Nieuwjaar zou zijn
dus alle hostels en hotels vol zaten. Meneer de taxi-chauffeur zou ons
wel even helpen (Nederlands stelletje Roy en Marieke gingen mee) maar
die heeft natuurlijk zo zijn voorkeuren ivm de te ontvangen commissies
van het hotel. We werden wat narrig en onze Lonely Planet zei toch
echt wel andere dingen! Ook begonnen we te twijfelen over het verhaal
van de bezetting van de overige hostels. Uiteindelijk na een uur en
wat gesteggel met de taxi chauffeur zijn we akkoord gegaan met
oogverblindende fel groene kamers aan het einde van een zeer donkere
straat. Naja, we waren gaar van de reis en hadden honger!

De volgende ochtend zijn we met ons vieren vetrokken naar een leuk
guesthouse 5 minuutjes lopen van Pub Street: Populair Guesthouse.
Zeker een aanrader! En ja, het was Chinees Nieuwjaar dus de stad zat overvol!

We hebben onze tassen er neergezet en zijn met de tuktuk doorgereden
naar Angkor Wat. Dit is een van de oude hoofdsteden van het Khmer-rijk
en betekend 'Heilige Tempelstad'. Het staat tevens op de
Werelderfgoedlijst van de UNESCO, en een ieder die in Cambodja is geweest moet hier natuurlijk geweest zijn! Het is een gigantisch complex en we hebben daarom ook gekozen om twee tempels uitgebreid te bekijken met gids. De beroemde Angkor Thom en de deels overwoekerde Ta Prohm die tevens is gebruikt in de film Tomb Raider. Een gids is zeker een aanrader, hij vertelde over de geschiedenis en de betekenis van de afgebeelde verhalen. Hij wees ons er tevens op dat mijn rok (net boven mijn knieen) net iets te kort was evenals die van Marieke. Dus wij heel netjes een kleed gekocht om als sarong om te slaan. Bij de ingang van 'heaven' de vier torens van Angkor Thom zei een dame dat het kleed niet voldeed. Bleek dus dat wij een typisch Kmer tafelkleed hadden gekocht en geen sarong of sjaal!! Vandaar dat de gids wat vreemd keek en vervolgens net daarvoor afhaakte!! Ik heb maar mijn rok zo ver mogelijk naar beneden getrokken en heb een mooi tafelkleed voor thuis :D

Wat iets vervelend werd waren de vele kinderen die naar je toe stormen om je water, eten of souveniers te verkopen (tevens ook bij busstations) En ze spreken verbazingwekkend goed Engels! Na navraag blijkt dat ze engelse lessen volgen op school. Cambodja is een erg arm land en de economie is slecht door de vele oorlogen. Vanaf 1998 is het land open voor toeristen en is dan ook de belangrijkste en snelgroeiende sector in de economie. Ze kunnen natuurlijk goed geld verdienen als ze een woordje Engels spreken!

Die avond Pub Street in gegaan. Allard heeft nog een voetenbad met visjes genomen. Overigens zijn de Nederlanders goed vertegenwoordigd in Cambodja! Veel backpackers van de bus zie je 's avonds weer terug in de kroegen..

Twee dagen later zijn we vertrokken naar Battambang en zitten in het Sang Hout hotel dichtbij Phat Nat, waar ik nu dit verhaaltje zit te typen. De stad is de op vier na grootste stad van Cambodja maar het valt ons reuze mee met de toeristen. Eigenlijk is het zelfs stil te noemen na Siem Riep! We hebben de afgelopen twee dagen fietsen gehuurd voor $2 totaal voor twee dagen. Fietsend zijn we naar de Bamboo Train gegaan. Dit is een lokaal enkel treinspoortje waar de wagentjes ter plekke in elkaar worden gezet. Het werd voorheen gebruikt om goederen te vervoeren tussen de dorpjes maar is nu een (te) toeristische attractie geworden tussen twee dorpjes. Het ritje is wel grappig en net een achtbaan zonder veiligheidvoorschriften. Als er een tegenligger aankomt moet het wagentje met de minste lading zijn wagen van de rails afhalen. Leuk om te zien maar omdat wij maar met twee personen waren moesten wij er 10 keer af!

Gister zijn we met de fiets naar Phom Sampeau geweest. Flink stuk fietsen (16km) en op de berg hebben we voor een 'moto' gekozen die ons samen voor $3 de berg op bracht. Phom Sampeau is een tempel complex op een berg met een fantastisch uitzicht en hier zijn ook de Killing Caves. Het is afschuwelijk en onmenselijk wat hier is gebeurd. Tussen 1975 en 1979 zijn hier honderden Cambodjaanse landarbeiders vermoord door het leger van de Rode Khmer. Zij werden met een smoes naar de berg gebracht, geblindoekt, gemarteld en vaak nog levend de grotten ingegooid. Een jongen vertelde dat het voor de eerste mensen misschien wel het beste was geweest, zij braken alle botten op de rotsen maar de laatsten zouden bovenop de rest vallen en zo door uitdroging en honger omkomen. In de grot is nu een tempeltje gebouwd waar tientallen schedels en botten in liggen.

Op de fiets terug naar Battambang valt ons tevens weer op dat de (jonge)kinderen hier vol enthousiasme naar je zwaaien en 'Hello, what is your name' schreeuwen. Ook fietsen er enkele kinderen in schooluniformen mee en met een 'How are you' en 'I am ten years old and I have one sister' oefenen ze waarschijnlijk hun Engels!

Vandaag hebben we even een rustdagje. We lezen wat boeken, verkennen de stad en bereiden ons voor op Phnom Penh. Het eten is hier iets minder dan in Thailand maar we hebben een zeer goed tentje gevonden. Het ziet er niet uit (betegelde garage met TL-verlichting) maar de kok maakt verse Chinese noodles en dumplings en het smaakt heerlijk!

Toch ook weer kom je reizigers tegen van Angkor Wat of je spreekt mensen met dezelfde reisrichting dus je komt continu 'bekenden' tegen..

Voor nu veel liefs!!