Jaaah eindelijk weer een update!! Ik ben de laatste weken druk geweest met werken! In de laatste update schreef ik al dat ik een Sales baantje had gevonden en in afwachting was op de training.

Gelukkig had ik de zaterdag voor mijn eerste werkdag nog even tijd om de toerist te spelen met Nienke, die ik in Vietnam heb ontmoet. Na een terrasje zijn we de Harbor Bridge overgelopen waar je aan de andere kant van het kanaal een prachtig zicht hebt over Sydney.

Die zondag moest ik me om 12:00 uur melden bij het bureau van Australia Sales And Promotion (ASAP). Te lezen is op hun website dat ze erg proffesioneel zijn, dus was ik toch wel een beetje zenuwachtig! Maar bij het zien van mijn andere collega's verdwenen deze zenuwen onmiddelijk! Mijn General Manager liep rond in zijn korte broek en zag ik op zijn arm een grote draak getatoeerd. Mijn manager had twee clowns op zijn knieen getatoeerd en G'day op zijn rechter voet en Mate op zijn linkervoet...tja! Bovendien waren ze allemaal net even wat jonger, te zien aan hun ogen hadden ze een erg gezellige en lange zaterdagnacht gehad en nog voordat we de stad uitreden hadden we de eerste Drive-In Bottler al gevonden! (Dat moeten we zeker in Nederland gaan introduceren! Je kan met de auto echt aan een locket je flessen wijn en dozen bier betalen en inladen!)

Eerste week: Port MacQuarie
Port MacQuarie, een kustplaatsje 390 kilometer ten noorden van Sydney. In 1821 werd de stad opgericht en werd het een plaats waar criminelen werden gehuisvest (tochweer link met thuisthuis) maar in 1830 werd de regio geopend en is nu erg populair als verblijfplaats voor gepensioneerden en toeristen. Het staat bekend om zijn uitgestrekte stranden(!!) en ongerepte natuur en de koala-populatie geeft nog eens een extra bekendheid aan het plaatsje!
De rit zou ongeveer 5 uur duren maar wij hebben er gek genoeg 8 uur overgedaan! De anderen waren er al een tijdje maar al snel bleek dat ik het party-busje hadden gekozen. Ik had al enige tijd hoofdschuddend en lachend achterin de minivan gezeten met een biertje en een sigaretje in mijn handen terwijl in de andere minibus de muziek zochtjes stond en iedereen had liggen slapen! De managers in mijn busje weten zo hun administratie te regelen dat er van het bezine geld ook drank gekocht kan worden!

In Port MacQuarie was er een huis gereserveerd op een hostel-complex waar we met ons allen in pasten en dus een eigen keuken en badkamers hadden. 4 slaapkamers met allemaal stapelbedden en in de ochtend dus een lange wachtrij voor de douche!

De eerste dag werden alle nieuwelingen getraind en de rest van de week moet je je dus zelf maar redden. Ik werk voor een Electriciteits bedrijf en moet deur aan deur mensen zien warm te krijgen om voor ons te kiezen als hun retailer. Het heeft me dus even wat tijd gekost om relaxt en met een leuk Engels praatje dit te kunnen doen maar ik heb nu mijn eigen pitch (verkoop-praatje) en het gaat goed! Misschien is het ook zo dat door mijn zeer sterke accent en met de nieuwsgierigheid van de Australiers ik meestal over Nederland en Europa praat en de mensen vol trots over hun Australie vertellen!

Het sales-baantje opzich vind ik niet super. Per dag moet je ongeveer op zo'n 30 huizen kloppen (ze hebben hier bijna geen deurbellen) en hoor je minimaal 3 mensen te laten tekenen. We worden met een minibusje allemaal ergens in het stadje afgezet met een plattegrond en je eigen straten worden gehighlight. Met deze straten (turf) moet je je van 12:00 uur tot 18:00 uur ‘vermaken' en kan je dus wel je eigen pauzes indelen.
Maar, ik ben Anna Maaike Kort dus ik maak er maar het beste van. Op ‘slechte' dagen als ik echt geen zin heb, en de mensen merken dat natuurlijk gelijk aan je houding, maak ik met de oudjes gezellige praatjes over hun tuin, hond, kat, familie en laten ze me zelfs fotoboeken zien, speel ik met kinderen oorlogje in hun schuur of zoek ik een goed stukje gras, ga ik het strand op of zoek ik een lunchtentje met een krant. Sorry Arjen (NL Manager) als je dit leest! Ik ben naar Australie vertrokken om wat plezier te hebben dus maak ik er het beste van! Ook veel andere collega's die backpackers zijn zwerven zo wat rond en bellen we elkaar dus ook wel vaak op!

De groep is ook erg gezellig. Iedereen is eigenlijk een beetje gek op zijn eigen manier. Het is een gezellige mengelmoes van backpackers (groot aantal Engelsen, 2 Nederlanders een Duitser en de rest Australiers) Iedereenn is het er eigenlijk wel overeens dat het werk niet het allerleukste is (wel goed verdiend als je goed sales maakt) wordt er dus hard gewerkt aan de sfeer en teamspirit eromheen zodat er zo weinig mensen ontslag nemen.
En dat laatste werkt niet altijd even goed! In de eerste nacht is er een jongen met wie ik ook een training had gewoon uit het huisje gesneakt midden in de nacht. Die week hebben nog 2 nieuwe vrijwillig opgezegd, is er iemand onslagen omdat zij de hele dag aan het shoppen was ipv verkopen en iemand is onslagen omdat die met logo shirt aan een vechtpartij is aangegaan in de kroeg. Ach, dat zegt ook wel weer genoeg van het team!

Leuk aan de roadtrip is natuurlijk dat ik zo ook wat van de omgeving kan zien! Dus een paar stranden verkend en we zijn naar een Koala-ziekenhuis geweest. Hier wordt gezorgd voor Koala's die gewond zijn door bosbranden, aanvallen van andere dieren en verkeersongevallen. Daarnaast worden er ook weesjes en bejaarde koals's verzorgd!

Na een week werken, en op zaterdag een halve dag werken vertrekken we weer naar Sydney, naar onze basis. Daar komen we zaterdag avond laat aan, gaat de hele meute of uit of knock-out in bed en de zondag moet iedereen weer fris en fruitig om 12.00 uur klaar staan om te vertrekken naar een volgend stadje waar je maandag ochtend begint. Eingenlijk betekend dat dus dat je geen 1 dag vrij hebt en 24/7 met je collega's bent. Dan hoef ik ook niet uit te leggen dat we best wel hecht team zijn!

Tweede week: Glen Innes
De tweede week werden we opgesplitst in twee groepen en vertrok ik met mijn groep naar een klein gehucht Glen Innis. De week begon erg leuk, lieve mensen, mooie huizen, veel heuvels en zon. Echter, het dorp was zo klein dat aan het einde van de week er veel deuren werden geopend en ik te horen kreeg dat ze al hadden gehoord viavia of gelezen hadden op facebook(!!!) dat wij in het stadje waren en ze niet moesten tekenen. Toen werd het dus een echte uitdaging! Gelukkig bleven de mensen nieuwsgierig dus bleven de leuke praatjes!

Ik ben zelfs eens goed achterna gezeten door twee honden! Zo eng! Ik moest een hele lange lange oprij laan oplopen waar een mega groot mooi huis met een enorme verande bovenop een heuvel stond. Al puffend en steunend bekeek ik het ietswat spooky uitziende huis (zo uit een horror film gehaald waar ik haast de schimmen al achter de zolderramen zag) moest ik toch wel toegeven dat het uitzicht geweldig was en klopte ik met al mijn moed aan, hopend op een lief oud vrouwtje. Echter...ik plaats van voetstappen te horen van achter de deur hoorde ik geluid vanuit de tuin achter mij. Dat geluid kwam mij zeer bekend voor, onze lieve hond Argus maakte het zelfde geluid als hij van ver, hijgend naar me toe kwam rennen....voelen jullie nu ook die nekharen en je hartslag?...shit! Draaide me om en zag twee honden op me af komen en ze bleven een paar meter voor me stil staan. Euhm...Ik was daar helemaal alleen, ver van de drukke straat en wat moet ik tegen twee honden beginnen! Dus wat deed ik? Met mijn aller liefste hoogste stemmetje: 'heeeey beautifull dogs'...jaah! Ze begonnen langzaam te kwispelen! Met mijn staart tussen de benen dus maar voorzichtig en constant achteruit kijken heel snel die heuvel weer af!

Dit stadje was echter zo klein dat er niet erg veel te doen was in de avonden en de avond dat we ergens een gezellige entertainment-centre gingen opzoeken, waren we de enige in een zaal vol gok-automaten en pooltafels!

Paasweekend en dus gelukkig wat langer vrij en hebben we Sydney onveilig gemaakt! Geen idee waar we allemaal zijn geweest maar het was groots en gezellig! Jammer dat we hier geen fietsen hebben zoals in Amsterdam! Dure taxi's zijn niet zo leuk! Wel aardig is dat de managers die extra verdienen als wij sales maken dat geld gebruiken om ons te voorzien van alcoholische versnaperingen!

Ook zijn we met een clubje naar de Blue Mountains geweest. Dat is een gebergte ongeveer 2 uur rijden van Sydney met een geweldig uitzicht! De eucalyptusbossen geven de lucht een blauwe gloed vandaar de naam. Een belangrijke rotsformatie is te zien bij Echo Point. Volgens overleveringen van de Aboriginals zijn hier drie zussen versteend. De drie uitstekende rotspunten worden dus ook ‘The Three Sisters' genoemd. Een van de teamleden nam zijn gitaar mee en zo hebben we in het gras, met een geweldig uitkijk heerlijk genoten van een kleine picknick en de zon!

Helaas moest ik helaas mijn strand- afspraak met Nienke afzeggen want ik kreeg een sms van de General Manager dat we die zondag om 07.00 uur moesten vertrekken!
En zo zat ik de volgende morgen in het minibusje richting Adelaide!

Derde week: Adelaide
Adelaide is de hoofdstad van de Australische deelstaat Zuid-Australie en is de vijfde stad van Australie. Het staat bekend om de vele kerken en rondom Adelaide liggen bekende wijngebieden die ik toch wel hoop te kunnen bezoeken!

Omdat de rest van ons groepje voor de Paasdagen naar familie of vrienden ergens anders waren,waren wij maar met 4 man waaronder 2 met een rijbewijs. Dat was de General Manager, een ozzie en een Nederlandse dame die nog nooit aan de linkerkant van de weg had gereden, ikke dus!! De GM wou absoluut niet dat ik zou rijden want hij voelde zich verantwoordelijk voor de groep en kreeg het al Spaans benauwd bij het idee dat ik met mijn rechts-rijden de snelweg op zou moeten! Ik heb hem dus met een knipoog veel succes gewenst met de 17-urige rit!

En het duurde dan ook nog maar 3 uur voordat hij rekkend, strekkend en gapend uit het busje kwam rollen bij een tankstation voor de 4e koffie dat hij mijn richting op keek. Leuk!! Na een oefenrondje op de parkeerplaats waarbij iedereen rechtop op de stoelen opeens ook de gordels hadden gevonden, reed ik de snelweg op. Wel gek hoor, stuur aan de ‘verkeerde' kant en ook rijden aan de ‘verkeerde' kant! Maar het ging allemaal hartstikke goed! Toen ik echter een mega vrachtwagen moest inhalen en er ook iemand achter mij aan kwam greep ik natuurlijk naar de linkerkant van het stuur om de knipperlichten aan te doen, niet wetende dat ook die andersom zaten en de ruitenwissers werden aangezet! Met een klein gilletje gevolgd door een lachsalvo van mijn kant en een paar lichtelijke paniek handelingen stonden alle toeters en bellen aan (natuurlijk) inclusief ruitensproeiers, knipperlichten, ruitenwissers en een stuiterende scheldende GM achtermij! Hahaha geweldig! Ik hoorde bijna zijn hartkloppingen boven het geluid van de CD speler uit, en die stond al hard!!

Ach, niets aan de hand!

Die uren daarop volgend waren eerst geweldig! Rijdend door de middle of nowhere met de zon die ondergaat en de hemel rood gekleurd zonder dat ik iets van leven zie; geen andere auto's geen huizen geen dieren in de wei oid, niets! Toen werd het vermoeiend met de lange donkere wegen en de waarschuwingen voor overstekende kangeroo's waarbij het bewijs (vele vele doodgereden kangeroo's) langs de weg de borden nog wat extra kracht bij zette. En later werd het echt slopend! De radio deed het niet, we hadden twee CD's weg moeten gooien omdat er krassen opzaten en we luisterden dus al 12 uur lang naar dezelfde CD...
Maar na 17 uur hadden we toch eindelijk ons doel bereikt! Adelaide!

We moesten een nieuw Electriciteits bedrijf promoten samen met de al aanwezige groep sales represetatives van deze regio. Leuke rustige week, ik kreeg toch weer wat last van een onrustig gevoel dat dit niet helemaal mijn werkkeuze is maar het team maakt het erg leuk! Het team hier was eerst een beetje zenuwachtig. Ze hadden gehoord dat wij best wel goed waren en kijkend naar hun gemiddelde score waren we dat ook wel. Lichtelijk maar gezonde concurrentie strijd dus! En het leukste hier in het Adelaide kantoor is dat ze verschillende incentives verzinnen om de spirit erin te houden. En dat gaat minder over drank zoals bij ons, maar meer over bizarre acties die de managers moeten doen.

Zo hebben we dus gewed dat een mannelijke manager in een bikini van een van de dames een McChicken in de McDonalds moest bestellen! Gewoon een beetje gek!
Na een week Adelaide ging ook een gedeelte van het kantoor daar op een roadtrip en konden we dus mee naar Port Augusta. Tijdens een roadtrip op een roadtrip..hoe kan het ook anders!

Vierde week: Port Augusta
Port Augusta is een stad ongeveer 320 kilometer noordwesten van Adelaide en is voor vele reizigers een tussenstop omdat er vier centrale wegen kruizen. Verder is er niets te beleven maar voor ons een ideaal plaatsje want we werken nu tijdelijk voor een Energie bedrijf waarbij de grote algemene centrale juist daar staat! Dus konden we in ons verkooppraatje dit goed gebruiken: directe lijnen zonder tussen personen dus goedkoper en onderhouden van plaatselijke werkgelegenheid!

Deze week heb ik dus ook wel zeer goed gedraaid ondanks dat ik de laatste dagen ietswat lui was en ergens de heimwee wat toesloeg. Waarschijnlijk (moet de aantal evt annuleringen nog even afwachten) heb ik in 1 week verdiend wat ik in NL in een maand verdiende!! Even wat vreemder waren de vele Aboriginals in Port Augusta. Ik ben zeker geen racist maar deze mensen hebben toch even wel een andere benadering nodig! Wat ik dan wel weer zeer interessant vind maar ik heb ook wel meerdere malen voor een half open deur gestaan waar de vliegen en stank me tegemoed kwamen (pap, huisbezoek?) en ik na mijn hoofd even om de hoek te hebben gestoken ik me snel heb omgedraaid en weg ben gelopen! Daar ga ik niet alleen naar binnen!

En ik heb me een dag verslapen.. en daar werd ik voor beboet! Ze wilden mij en een collega die ook laat was afzetten in een Aboriginal caravan park. (Huizen zonder ramen, pitbulls in de voortuin, afgebrande speeltuinen en kapotte bierglazen overal op de weg) Bij het zien van mijn grote paniekogen en waarschijnlijk wegtrekken van mijn kleur begon het gehele team in het busje hard te lachen! Dit hadden ze dus even gepland toen ik onder de douche stond om me te laten schrikken! Ik zal me nooit meer verslapen!.. denk ik ;)

Nu zijn we weer in Adelaide, waar we een week blijven en gaan volgende week terug naar Sydney waar we eindelijk na 3 weken de rest van de groep weer zien! Arjen en ik hopen dat we de 29e aankomen in Sydney zodat we koninginnenacht daar kunnen vieren..ja, de Nederlanders in Sydney zullen zich verenigen waar in een paar kroegen de boel voor een dag oranje gekleurd zal worden en door de luidsprekers Marco, Guus en vele carnaval krakers te horen zijn!!

Voor nu heel veel liefs! Jullie konden al even lezen dat er vlagen voorbij komen van een heimwee-gevoel. Maak je geen zorgen, dat is alleen omdat ik steeds meer begin te beseffen wat goed ik het ook had in Nederland omdanks mijn geklaag over lange werkdagen, spierpijn van het vele verhuizen, hoofdpijn na een zaterdagavond (of donderdag of dinsdag) koud had in een paleis in Drenthe!

Ik vermaak me hier nog wel even hoor....daarnaast heb ik iedereen hier al honderuit verteld over een lieve lieve vriendin die deze kant op komt..YOEPIE!! KAREN!! Over een paar maandjes gaan we Nieuw Zeeland verkennen!!

Zal de foto's snel uploaden!

Liefs!