Een nieuwe staat, Northern Terretory: groots verlaten en stoffig!

Na onze vlucht naar Darwin, die we overigens nog maar net op het nippertje hebben gehaald, werden we netjes afgezet bij ons YHA hostel.

We zijn twee dagen in Darwin geweest. Darwin is de hoofdstaat van de deelstaat Northern Territory en hoewel het de populairste stad is van deze deelstaat is het het minst populair van alle andere deelstaten. Het is het meest noordelijkste grootste stad en heeft een tropisch klimaat.
De warmte viel ons gelijk al op, het is er een stuk warmer dan in Cairns. De binnenstad is veel kleiner en heeft naast de vele barretjes en restaurantjes eigenlijk niet zo heel veel te bieden voor de toerist. Wel heeft Darwin naast het kleine stads-strandje een openlucht zwembad waar je tegen betaling in mag en kan zwemmen in het golfsslagbad(!)

Ook hier hebben we weer een auto gehuurd. Dit keer een minibusje waarin we kunnen slapen en wat een klein keukentje heeft. Zo zouden we wat geld uit sparen voor alle dure hostels.
Bij het ophalen van de auto hebben we wel even wat raar gekeken. Een in een ietswat oudere staat verkerende schakel busje (lees: De oudste versie van de Seat collectie van mam) Carmen had nog nooit schakel gereden en ik had nog nooit schakel gereden aan de linker kant! Even wennen! Daarnaast had een wilde graffiti tekening zoals alle ‘Wicked' busjes hebben, maar het had een schattig bedje en een handig keukentje. Dat we ramen wel open konden doen maar niet meer dicht en de zijdeur alleen konden ontgrendelen via de binnenkant kwamen we later pas achter!

Onze eerste dag zijn we naar het Litchfield National Park gegaan wat 115 km ten zuiden-westen van Darwin ligt. Dit 1500 km2 park doet redelijk droog en dor aan met her en der meters hoge termieten torens. Maar eindelijk bij de eerste waterval Buley Rockhole blijkt dat het park zeker meer heeft te bieden! En daar staat het park ook om bekend, het heeft vele verschillende watervallen. Van lage watervallen met meerdere plateuas waarin je kan zwemmen tot mega hoge watervallen met een grote pool. Allemaal even fantastisch en zeer geliefd door de ozzies zelf!

Die avond zijn we een campingsite opgereden en hebben een goed plekje opgezocht. Het park kent namelijk enkele campings met een restaurantje en verschillende faciliteiten maar ook plekken die plaats bieden voor zo'n 20 auto's met alleen maar toiletten en her en der een plek voor een kampvuur.

Op een van deze campings vonden we een geschikt plaatsje en na het koken van de pasta op ons kleine gasstelletje zijn we bij een kampvuur gaan zitten met een groepje franse backpackers. Wat was het geweldig mooi onder de sterrenhemel! Het waren er zo veel en zo helder, prachtig! Zoals het hoort werden er liederen gezongen want waar je ook vandaan komt, je kent Leonard Cohen, The Beatles en The Eagles!

De backpackers met wie we bij het kampvuur waren, waren lifters. Zij hadden met hun drieen al enkele maanden liftend door Australie gereisd en waren door hun lift dus ook hier afgezet. Wij hebben ze de volgende dag meegenomen, zittend op ons bed achterin het busje, door het park naar andere watervallen. Het water was vreselijk koud maar ontzettend helder! Wat mij maar door mijn hoofd blijft spoken tijdens het zwemmen zijn de krokodillen! Want Northern Territory staat bekend om zijn vele krokodillen in de beken en rivieren. Gelukkig was dit een Crocodile-Managed gebied. Dit betekend dat ze er alles aan doen om de krokodillen tegen te gaan...hmmzz nog niet geheel geruststellend toch? Beetje jammer als je zo je reis moet beindigen!

Later in de middag zijn we als een gek doorgereden naar Kakadu National Park. Dit ligt weer ten oosten van Darwin en is 19.804 km2 groot. Het park staat vermeld op de Werelderfgoedlijst vanwege culturele waarde en vanwege de natuur; Kakadu staat bekend om de wetlands wat grappige taverelen bracht met wegen die half onderwater stonden! Kakadu is een archeologisch en etnologisch belangrijk gebied dat meer dan 40.000 jaar bewoond is geweest. De vele grotschilderingen, rotsinscripties en archeologische plaatsen vertellen de verhalen van de levenswijze van de toenmalige bewoners van prehistorische tijden tot de Aboriginals die hier nog steeds wonen.

De Aboriginals leven al duizenden jaren in Australie en zijn de oorspronkelijke bewoners van het land en in al die jaren hebben zij hun techniek en levenstijl aangepast om te overleven. Wat er wordt aangenomen is dat er in de laatste ijstijd Aboriginals in kleine bootjes vanuit het Indonesische en Filipijnse archipel over de toen nog kleine zee over zijn gekomen naar Australie.

We hebben twee dagen door het park gereden en prachtige plekken gezien. Verschillende Rangers gaven gratis rondleidingen en vertelden over de grotschilderingen en de heldhaftige verhalen die eraan gekoppeld waren. Vele rotsschilderingen zijn gemaakt om hun wetten en omgangsvormen voort te vertellen aan de latere generaties. Ook zijn er weergoden en andere spirituele wezens afgebeeld.

De overnachting was nog veel avontuurlijker! De campings waren hier duur maar een verlaten parkeerplaats naast een rivier met vreemde nachtelijke geluiden maakte ons verschrikkelijk paranoide! We hebben alle Aboriginal geesten en wezens om ons busje heen horen spoken! Dus zijn we midden in de nacht toch maar weer de camping opgevlucht (tevens lek gestoken door de muskieten)!

Na het park te hebben verlaten de volgende morgen ging onze reis verder met lichtelijke tijdsdruk naar Alice Springs en Uluru.

Dat kon natuurlijk niet zonder tussenstops. Zo zijn we even gestopt bij Katherine, een plaatsje met een gelijknamige rivier. Met de voetjes in het water, de laatste restjes Goon en de ondergaande zon was het prima vertoeven! Wederom een groepje franse backpackers die daar waren nodigde ons uit om bij hun op het ‘werk' 20 km verderop (een watermeloenen en citrus boerderij) gratis en bovenal veilig te overnachten maar dan moesten we wel met hun pokertoernooi mee doen. Muhaha, daar hebben ze spijt van gekregen!

Grappig om zo wakker te worden achter een mega boerderij, op een stukje land waar tenten en caravans stonden voor de vele backpackers die er werkten.

Die ochtend zijn we gestopt bij Bitter Springs, de warmwater bronnen van Mataranka. Dit is een stromende warme beek van 32 graden warm!! Omdat we zo vroeg waren, waren we de enige en wat was het er paradijselijk met de hoge palmbomen die de pool omringen! Alleen de vogels hoorde je en het warme water zag je dampen in de frisse ochtenlucht. Het rook er ietswat vreemd en langs de kant van het water zag je onderdaad de vele algen en vreemde mossen die genoten van het warme water vol mineralen.

De tweede stop die dag was bij de oudste cafe van Northern Terretory in Daly Waters. Naast een handje vol huizen, een caravan park, een toeristisch winkeltje en deze bar was er ook weinig te beleven! Een echt out-back dorpje. Vlaggen, bh's, voetbalshirts etc etc hingen aan de muren en aan het plafond. En tussen al dat spul hing er natuurlijk heel trots ook een Friese vlag! ‘Groeten uit Franeker' stond erop. Potver, ze zijn ook overal!

We hebben die dag flink wat kilometers gemaakt, zijn in de avond ergens op een picknick plaats langs de kant van de weg waar nog veel meer caravans en campers stonden geparkeerd en zijn gaan slapen rond 9 uur. En wat was het er koud!! De volgende morgen hoorde we van een van onze buren dat hun auto een temperatuur aan gaf van 5 graden!

Ook de volgende dag hebben we flink wat kilometers gemaakt met als tussenstop Alice Springs voor een douche in de openbare douches en reden we 462 km naar het zuid-westen om in de avond te stoppen in Uluru-Kata Tjuta National Park. Nog net optijd voor de zonsondergang bij de geweldig grote imposante Rots.

Het park is het spirituele hart van Australie en de Uluru Rots is een van werelds grootste natuurwonderen. De zandstenen 348 meter tellende hoge rots reist op uit het rode zand van midden Australie. Het is roodgekleurd onder invloed van ijzeroxide. De Aboriginals noemen de formatie Uluru en de westerse naam is Ayers Rock. Voor de lokale Aboriginal bevolking is het tevens een zeer heilige plaats waar voorvaderlijke geesten in menselijke en andere vormen op aarde hebben geleefd en verwijst naar de scheppingstijd waarin alle dingen tot stand kwamen. Naast de beroemde Uluru rots ligt er ten westen nog een gigantische rotspartij, Kata Tjuta ook wel de Olgas genoemd.

De meeste toeristen bezoeken de rots bij zonsopgang en zonsondergang. Door de steeds verschillende invalshoek van het licht lijkt de rots van kleur te veranderen van geel tot donkerbruin. We waren dus ook zeker niet de enigste toeristen maar wij konden wel wat vals spelen door op het dak van het busje te gaan zitten en hadden dus de mooiste uitkijk! De aller laatste restjes Goon gingen op terwijl de zon onderging en met een deken over ons heen en op de achtergrond Gold Play en Moby hebben we lang naar de sterrenhemel liggen staren. Super!

Volgende dag en laatste stop was Alice Springs! Alice Springs ligt in het hart van Australie en was voor ons eindelijk weer eens een normale stad na alle mini outback dorpjes. Hoewel ik het niet helemaal eens ben met de ‘vibrant and cosmopolitan town' wat in de boekjes te lezen is, is het een lief stadje met her en der een leuk koffie barretje en heeft het een vriendelijke sfeer. We hebben er enkele uren rondgelopen voordat we het busje moesten inleveren en onze vlucht moesten halen, het avontuur van Northern Territory was over!

Het was geweldig! We hebben in 7 dagen 3000 kilometer afgelegd over lange lange verlaten wegen. Soms door heuvelachtige gebieden met savannes, soms door bossen die gecontroleerd werden aangestoken om grotere bosbranden te voorkomen door wildgroei. Meerdere keren hebben we angstig naar de benzinemeter gekeken die maar daalde zonder dat er een dorpje in zicht was en we hebben een paar keer verschrikt naar de temperatuursmeter gekeken! Maar we hebben het iedere keer weer gehaald!

En wat hebben we weer een merkwaardige mensen ontmoet! Vriendelijke mensen kwamen we tegen die ons de beste plekken aanwezen om te overnachten of te bezoeken. En we hebben ons zelfs verbaasd over de politie:

We waren heftig aan het discussieren, en ik reed inderdaad ietsjes behoorlijk te hard toen ik haast een hartverzakking kreeg bij het horen van een luide sirene (a la Amerikaanse misdaad-film) en een wild gebarende agent hangend uit zijn raampje naast mij!! Vloekend en half in paniek bracht ik de auto langs de kant van de weg tot stilstand en ook Carmen die geen gordel droeg had de schrik goed te pakken te zien aan haar grote verschrikte ogen! Een grote(!) kaalgeschoren agent kwam op ons aflopen 'G'day how is it going', onze hoge onzekere piepstemmetjes antwoordden 'Good'.....ow ik zag mezelf al op het postkantoor een boete van 600 dollar betalen! Dat had ik niet eens!... Er verscheen een grote glimlach op zijn mond, waarom? Misschien omdat we wel hele bange hertjes leken! 'What's going on?' tja wat moet je daar nou op antwoorden! Wederom die piepstemmetjes 'Euhm..not much?' Hij vroeg me of ik hem had zien rijden, hij reed al een tijdje achter ons aan. Nou nee, onze gewassen bikini's en bh's hingen aan een lijntje overdwars te drogen en ik kon dus niets zien in de achteruitkijkspiegel! Bij het zien van mijn rijbewijs en vragen van onze herkomst was zijn vraag vervolgens 'What is your favorite animal?'

Wat? Huh? Heh? Ik denk dat er even een stilte viel want we waren toch wel even flink in de war! Betekende dat dus dat..Met een glimlach om mijn mond heb ik dus maar 'Kangeroo!!' geroepen! Ik denk dat het het juiste antwoord was, of het was Kharma, de drogende bikini's of de stroop die ik er nog even achteraan gooide om de grootse alwetende zeer wijze agent te vragen om een beetje van zijn kennis over de wegen en het gebied. Hij vroeg ons voorzichtig te zijn in the outback en wenste ons een goede reis voordat hij zich omdraaide naar zijn breed glimlachende collega die daar al die tijd had staan luisteren en samen stapten zij de politie pick-up weer in om ons vol verwarring en met een gigantische lach-salvo achter te laten!

Wat een geweldig vreemd maar vriendelijk land! We rijden nooit meer te hard!

Tijd om het rode stof van ons af te schrobben in Adelaide en de wijnstreken op te zoeken!

Lieve groet van ons!