Surfers Paradise: Na een erg leuk en gezellige laatste avond met afscheidsdiner en -feestje moest ik de volgende dag toch echt afscheid nemen van iedereen. Na een dikke knuffel van iedereen liep ik de straat op, op weg naar het busstation en vreemd genoeg rolde er toch een traan over mijn wang. Ik haat afscheid nemen!

Maar, ik had iets leuks om naar uit te kijken: Karen zou die avond aankomen op het vliegveld van Sydney!! Karen heb ik leren kennen toen ik mijn stage in het hotel in Amsterdam liep, waar zij ook stagiaire was, waarna we hele goede vriendinnen zijn geworden!

Van de Gold Coast heb ik een vlucht naar Sydney genomen en daar zat goede vriend Andy te wachten op Domestic Airport die ik heb leren kennen met mijn eerste Sales baantje en samen zijn we al kletsend te voet (uur lopen!!) naar International Airport vertrokken. Bezweet van de (verkeerd ingeschatte) lange wandeling met zware rugtassen kwam ik aan waar Alejandro ons op stond te wachten. Hij is weer een Colombiaanse vriend van Karen die zij twee jaar geleden heeft leren kennen toen zij hier in Australie was. En jawel, na een aantal minuten kon ik met een hink-stap-sprong me in de wijd gespreide armen van Karen springen!! Ze was veilig en wel na een 24 urige vlucht aangekomen en het avontuur kon beginnen....

En die begon ook wel weer heerlijk!

We konden de eerste paar nachten bij Alejandro verblijven. Hij zou ons wel even wat van Sydney laten zien en verwees ons dus ook naar een bus om naar zijn huis in Bondi te komen. Na 3 kwartier in de bus te hebben zitten hobbelen en zitten staren in de al donker wordende straten vroegen Karen en ik ons af hoe lang het nog zou duren...maar hier had Alejandro ook geen antwoord op dus vroegen we het aan een mede passagier en die begon hard te lachen...Ja bus 400 zou naar Bondi gaan, maar met wel zo'n omweg dat hij er in totaal 3 uur over zou doen!! Mopperende vermoeide Karen, lachende Maaike en ego-gekrenkte Alejandro stapten uit de bus waarna hij een taxi van 70 dollar heeft moeten betalen om weer naar huis te komen!

Leuk begin van een geweldige week Sydney!

Alejandro woonde 15 minuten lopen van Bondi Beach. Bondi Beach is een van de beroemde stranden van Sydney waar een goede golfslag is om te surfen! Hier hebben we de eerste dag een geweldige wandeling gemaakt. Er was een kunst expositie gaande op de kliffen van het strand die we hebben gezien waarna we naar Tamarama Beach zijn gelopen en verder naar Bronte Beach waar we met een Fruit Shake in het park zijn neergeploft! Wat een leven! Bij thuiskomst een afsluitende Colombiaans dinertje, gekookt door Alejandro zelf, was een magnifiek einde van een goed eerst dagje Sydney!

De volgende dag werden de Nederlandse dames veelste laat wakker waarna we gehaast naar Watson Bay zijn vertrokken. Dit is een baaitje en strandje met een geweldig uitzicht over Sydney CBD en hebben we een wandeling naar de vuurtoren gemaakt. Snel zijn we daarna naar China Town vertrokken om bij de Vietnamees te eten want Alejandro had een kaart voor het concert voor Mumford en Sons (jaloers!!) en dat begon al aardig op tijd. Wij hadden toch ook wel graag naar dit concert willen gaan maar de kaarten op internet waren qua prijs al verdubbeld en sjokten Karen en ik maar wat mee met hem naar het Entertainment Centre.... waar we er al snel achter kwamen dat er nog goedkope kaarten te krijgen waren! Lang moesten we er niet over denken en stonden we als nerveuse tieners te popelen vooraan in de zaal waar, toen ik de eerst paar band leden van het voorprogramma zag, bijna een hartverzakking kreeg... Edward Sharpe and the Magnetic Zeros stonden in het voorprogramma!! Yeah Waah Wiieehh Yeah!! (en een kleine OMG) Thuis thuis zingen we de longen uit onze lijven (mam zus en zus) en stond familie Kort in Utrecht bij hun concert....geweldig!! En toen moest het echte concert nog beginnen, ook super! En als afsluiter zongen ze samen; Mumford and Sons en Edward Sharpe and the Magnetic Zeros..wauw!!

Een klein afsluitertje in welbekend Iers cafe Scruffy Murphy's en met een brede glimlach en al neuriend gaan zijn wij gaan slapen.

Uitchecken bij hotel Alejandro, we werden verwacht in Hotel ‘Tori' in Sydney Noord. Daar woont Victoria die Karen ook heeft leren kennen 2 jaar geleden en heb in mijn eerste weekend in Sydney een drankje met haar gedaan. Na een kleine miscommunicatie stonden Karen en ik ons te verkleden half half in de auto en in de wc van een pub want Victoria had grote plannen (zo is zij nu eenmaal) en zo stonden we even later bij een studenten-feestje, met een rode plastic beker (ken je die van Amerikaanse huis-feestjes-films) op het dak van een verschrikkelijk groot en rijk herenhuis met een fanstastisch uitkijk op de Harbor Bridge! Mocht ik oud & nieuw hier toch nog willen vieren heb ik nu al een adresje om dat in style te doen!

Victoria houdt van mensen combineren en met elkaar kennis laten maken en zo lagen we de volgende dag met een geheel nieuwe groep mensen op het strand van Palm Beach. Hier nemen ze de Australische serie Neightbours op! Wat een dure huizen hebben we gezien, en wat een geweldig uitzicht op zee met nog duurdere jachten!

Zondag zijn we naar Manly Beach gegaan. We zaten in een verkeerde bus die er 5 kwartier over deed dus moesten we ons haasten om ons optijd naar Sydney centrum te gaan. Daar heb ik een goedkope jas gekocht op Paddy's Market voor Nieuwe Zeeland. Na een overheerlijke Thais dinertje bij Chat Tai hadden we onze laatste avond bij Victoria in St Ives, de volgende ochtend moesten we al vroeg op staan om naar het vliegveld te gaan....NIEUW ZEELAND!!!

Hier wachten wijnvelden, besneeuwde bergtoppen, fjorden en wellicht wel een ski-dive avontuurtje op ons te wachten! En pap, ik zal de All Blacks vragen om wat tips en trucs om de ‘Haka' zo perfect mogelijk te kunnen uitvoeren! Wordt vervolgd..!

Gezellige lieve groet, ook aan ouders Heeringa..Karen en Maaike!!