Nieuw Zeeland!!

Nieuw Zeeland ligt zoals jullie natuurlijk al weten ten zuid-oosten van Australie en bestaat uit twee grote eilanden en een aantal kleintjes.

De ontdekkingsreiziger Abel Tasman noemde het land ‘Stateland' in de veronderstelling dat het verbonden was met het Stateneiland van Zuid-Amerika. Hendrik Brouwer bewees in 1643 dat dit niet het geval was en werd de naam veranderd in ‘Nova Zeelandia' naar de provincie Zeeland en James Cook veranderde dit vervolgens weer in New Zealand.

De oorspronkelijke bewoners zijn de Maori's die vanuit Polynesie zich tussen 500 en 1300 op het eiland vestigden. Het land in het Maori heet ‘Aotearoa' wat betekent ‘land van de lange witte wolk'. Want wat er gezegd wordt is dat toen de Maori's het land ontdekten ze het eiland als een wolk aan de horizon zagen liggen.

In 1642 ontdekte de Nederlandse ontdekkingsreiziger Abel Tasman het land maar de ontmoeting met de Maori's verliep stroef. Er vielen zelfs doden en de Nederlanders zijn toen snel weer vertrokken. In 1769 Britse luitenant James Cook en hij was in staat handel te drijven met de Maori's

Deze Nederlanders zullen het even anders doen. Wij komen in vrede! De vlucht was kort met maar 3 uurtjes en we hadden een mooi zicht over besneeuwde bergtoppen. Geweldig, wat hadden we er zin in!

Echter... bij het uitstappen van het vliegtuig liepen we de slurf in en botsten we tegen een muur van kou, bah! Buiten lagen de plassen als overblijfselen van een flinke regenbui en de meneer van het shuttle busje zat ver weggedoken in zijn dikke kraag van zijn winddichte winterjas. Hmmzz, waar zijn die korte broeken en slippers die iedereen droeg in Australie? Waar zijn die gebruinde koppen, de zon-gebleekte haren van de beach-boys? Maar hey..we zijn in Nieuw Zeeland en het is maandag dus het merendeel in Nederland zit balend achter hun pc in het kantoor of zit suf in de schoolbanken naar de leraar te staren! Dus we zijn vol goede moed in het shuttle busje gestapt opweg naar...The Jail!

Geen nood, we hebben ons (vooralsnog) gedragen! Onze eerste nacht zullen we in een uniek hostel slapen: een voormalig gevangenis omgebouwd tot hostel! Erg leuk gedaan!

Dit hostel bevindt zich in Christchurch en zou een mooie Engels-achtige binnenstad hebben. Echter is de binnenstad niet meer begaanbaar voor publiek door de aardbeving van feb 2011. Dit was een aardbeving van 6.3 op de schaal van Richter. Met dikke hekken en borden wordt de toegang ontzegt. Het lijkt ook haast wel een enge film, een geheel verlaten stad. Ramen stuk, deuren dichtgetimmerd, wat eerst leuke restaurantjes en winkeltjes waren is nu een grote puinhoop. Wat lijkt het me vreselijk als je hier je eigen zaak zou hebben, of nog erger.. je huis! Er zijn 185 slachtoffers gevallen, zeer zeer triest.

Wel hebben ze nu een project opgestart ‘Re: Open'. Hierbij wordt gebruik gemaakt van containers die worden omgebouwd tot winkeltjes, banken, coffee zaakjes.

Na onze nacht in de Jail hebben we onze kleine campervan opgehaald bij het depot. Hier zullen we de aankomende 22 dagen in rijden, slapen en koken!

Na een regenachtige start van Nieuw Zeeland was het de volgende dag gelukkig zonning en zijn we van Christchurch naar het noorden gegaan.Al snel kwamen we erachter dat het waar is wat ze zeggen, het land is fantastisch mooi! Slingerend door de heuvels en de bergen richting de besneeuwde bergtoppen zaten we beide met onze neuzen tegen de ramen gedrukt met veel ‘wauw's en ‘ooooh's.

Helemaal naar de bergtoppen zijn we niet gereden. We hadden ons bestemming bereikt bij Hanmer Springs. Daar hebben we een camping opgezocht om te kunnen overnachten. Anders dan in Australie kan je hier niet gratis overnachten op parkeerplaatsen dus ben genoodzaakt de campings op te zoeken. Het was de eerste nacht verschrikkelijk koud! Natuurlijk waren we nog niet aan de temperatuur gewend dus we hebben compleet met kruik, joggingsbroeken, lange mouwen en mutsen geslapen!! Maar daarnaast was het ook ons eerste nachtje in het campertje en we hebben wat gelachen! We lagen schouder aan schouder en ik ben net even 10 centimeter te lang voor dat ding!

Dus wat kan je het beste doen na een koud koud nachtje? Opwarmen in de Spa! Daar staat Hanmer Springs om bekend! Het is al 100 jaar een Thermal Resort. Ze hebben ze een aantal baden gemixt met natuurlijk bronwater en zijn heerlijk verwarmd! Zo kwamen we het bad van 39 graden pas uit toen onze handen gerimpeld waren en we duf waren van de warmte. Lekker!

We zijn die dag door gereden naar Kaikoura. Het heeft een geweldige ligging! De Southern Alps komen hier bijna totaan zee wat dus een geweldige combinatie geeft met besneeuwde bergtoppen en helderblauwe zee! En, hier hoef je alleen maar je neus achterna om de kolonie zeehonden te vinden die hier in een baai lekker in het zonnetje lui liggen te wezen. Je kan heel dicht bij ze komen totdat ze zelf aangeven dat je niet verder moet komen!!

Karen was die avond in voor een klein avontuurtje en we hebben een camping opgezocht, 6 km van de openbare weg over een gravel weggetje de berg op. Ook ik begon er wat vraagtekens bij te hebben toen we na een lange tijd steeds meer van de bewoonde wereld gingen en maar niets tegenkwamen ...maar toen we aankwamen bleken er nog enkele campertjes te staan! Even de ‘buren' gecheckt en na het bestempelen van ‘safe' hebben we een backpackers maaltje gemaakt op ons enkele pitje!

Deze campingsite was een DOC camping. Deze campings worden door de plaatselijke gemeente onderhouden en aangeboden tegen een kleine vergoeding. Er is hier alleen maar een ‘long-drop' wc. Een soort Dixie toiletje met (zoals jullie al raden) een heel diep gat in de grond! Geen douche, geen wasbak maar ach, het naastgelegen riviertje was erg verfrissend! Al werd ik wat raar aangekeken door de schapen!

Op weg naar de wereldberoemde wijnstreek Malborough zijn we gestopt bij een camping in Blenheim. Die verhuurde fietsen dus op de fiets zijn we naar alle wijnhuizen vertrokken! En ja, een helm is verplicht!

We konden het niet beter treffen met het weer! In de zon, bijna geen wind fietsend langs de wijnvelden om heerlijke wijn te proeven. We hebben 6 wijnhuizen aan gedaan: Yealands, Forrest, Gibson Bridge, Nautulis, Wairau, en Cloudy Bay en een bier brouwerij Mao. En de proeverij van zeer zoete Fudge konden we ook niet afslaan!

En de fiets was een verstandige keuze...!

De volgende dag gingen we uitwaaien in Picton. Dit is helemaal noordelijk op het zuid-eiland en perfecte om de Marborough Sounds te ontdekken. Dit is een gebied van 4000 vierkante kilometer met eilanden, zeetongen, bergen en zee.

Omdat het bewolkt en winderig was hebben we voor een luie maar grappige optie gekozen, een cruise met de Mail Run. Dit is een boot die post langs de huizen brengt die ver ver in de Sounds liggen en niet bereikbaar zijn per auto. Ook dient het dus als een watertaxi voor de mensen die na familie bezoek weer terug willen naar huis, Grappig is dat de schipper per radio contact maakt met de mensen die vervolgens hun steiger oplopen (vaak met hond) en de postzak in ontvangst nemen. (de hond neemt een koekje in ontvangst). Het was erg leuk om te zien en om ondertussen te genieten van de mooie natuur...en de woeste wind! Want wat hadden we het koud!

In Niew Zeeland wonen ruim 4 miljoen Nieuw Zeelanders. Daarvan wonen 3 miljoen op het Noord Eiland en dus maar 1 miljoen op het Zuiderlijk eiland. 68% is Europees! Dat zijn voornamelijk mensen van Britse afkomst, Nederlanders, Duitsers en....de Ieren. En waar de Ieren zich ook maar zettelen, er moet een Ierse Pub komen! En voor ons, perfect om in op te warmen na de Cruise!

De volgende dag hebben we in Nelson gekeken en zijn we doorgereden naar een geweldige hippie camping dichtbij Tasman waar we de auto zowat op het strand konden parkeren, een vuurtje hebben gemaakt en een wijntje hebben geopend..wat een leven! Ja, we moesten even ontspannen en genieten want de volgende dag moesten we ons inspannen om door de golven en de wind in te komen op zee, in de kayak!

Het Abel Tasman (de ontdekkingsreiziger zie begin verhaal) Nationaal Park staat bekend om zijn prachtige natuur, veel wilde dieren, orks, prachtig blauwe zee en verlaten strandjes. Maar eerst moesten we wel door de wind en golven naar die strandjes toe komen! De meeste strandjes zijn van geel zand, maar ik heb ook vol verbazing mijn voetjes in zwart zand gestoken! Dat had ik nog niet eerder gezien!

En zo sloten we de eerste week Nieuw Zeeland af: Verbaasd en verwonderd over de schoonheid van de natuur, strijd aangegaan met de kracht van de natuur (en spierballen gekweekt) en... hopeloos verbrand!

Op naar de West Kust!

Lieve gezellige groet en zonne straal van Karen en Maaike