Het laatste deel van onze roadtrip begon in Adelaide, de hoofdstad van de deelstaat South Australia! Ik was er al eens geweest met het werk maar Carmen was er totaal onbekend. En het was er behoorlijk wat kouder dan in Alice Springs! We werden gek aangekeken met onze korte broeken op het vliegveld!

Twee dagen zijn we in Adelaide geweest. Omdat ik tijdens mijn werk haast geen tijd had voor toeristische dingen was het voor mij ook wel vrij nieuw. Met ‘de bijbel' van de backpackers, de enige echte Lonely Planet op zak hebben een geweldig toeristisch rondje gemaakt. De architectuur is geweldig, er zijn veel gratis musea, de botanic gardens zijn erg mooi en natuurlijk moesten we tot slot naar het wijnmuseum! Want South Australie staat bekend om haar wijnen!

Na twee dagen stad hadden we wederom een camperbusje gehuurd bij het bedrijf ‘Wicked'. We vreesden een zelfde ietswat in oudere staat verkerende en niet geheel betrouwbaar busje met redelijk wat gebruiks-ongemakken maar bij aankomst kregen wij een gratis upgrade! Er moest een busje terug naar het kantoor in Melbourne en wij waren de gelukkigen om die daarheen te brengen. Dus, in een voor Wicked unieke busje, een bont gekleurdeToyota met koelkastje en geweldige geluidsinstalatie vertrokken we de grote stad uit en South Australia in!

Eerste stop: de beroemde wijnstreek Barossa Valey. Hier wordt al 150 jaar wijn gemaakt en heeft zo'n 77 wijnhuizen! En wat een geweldige rit was het allereerst! Het is een uur rijden vanuit Adelaide en het landschap veranderd al snel naar heuvels vol rijen en rijen wijnstruiken/bomen.

We begonnen bij een aanrader van het bezoekers centrum in Jacob's Creek: Chateau Tanunda Estate. Een geweldig groot chateau waar we bij binnenkomst met open armen werden ontvangen door de hostes. We voelden ons wat ongemakkelijk want tja backpackers zonder geld en toch wijn willen proeven, maar alle proeverijen waren gratis en ze behandelden ons alsof we de gehele boel zouden opkopen! Het hield niet op! Misschien omdat het zo rustig was, of omdat we vol enthousiasme en verwondering aan het proeven waren maar ze bleef maar schenken! En we kregen natuurlijk een volledige uitleg over de druivensoorten, de grond, het klimaat etc etc

Tijdens mijn studie heb ik de basis geleerd van vinologie, echter ben ik het meeste al lang weer vergeten. Zonde, het is zo'n geweldige leer. De hostes heeft ons (geprobeerd) de verschillende geurtonen te leren herkennen; Donker fruit zoals bessen en bramen maar ook chocolade, lavendel en hout. En wat is het verwonderlijk dat dezelde druifsoort met een andere grondsoort een verschillende smaak kan geven!

Ik ga bij terugkomst mijn neus maar weer eens in de wijnboeken en de wijnglazen steken! Denk dat ik wel wat vrijwilligers bij vrienden en familie kan vinden voor proeverijtjes!

Warm geworden van de wijn en de openhaard van een tweede wijnhuis en te hebben gesnoept van huisgemaakte jammetjes, pathés en dipjes bij een ander boerderijtje hebben we maar een slaapplek opgezocht. Te weinig tijd om meer wijnhuizen aan te doen, en misschien ook maar verstandig al rijdend in een auto!

De volgende dagen zijn we via de chique buitenwijken van Adelaide in The Hills, het geweldig pitoereske dorpje Hahndorf waar alles echt Duits is en verschillende kustplaatsjes naar Mount Gambier gereden.

Mount Gambier heeft drie grote volcanische kraters waarvan 1 gigantische krater nu een meer is met kraakhelder blauw water. In de winter kleurt het water staal grijs maar in de zomer is het kobalt blauw. Naast Blue Lake kent Mount Gambier ook enkele zinkgaten, gigantische diepe gaten die ontstaan zijn na het instorten van een ondergrondse grot. Nu is het ingericht als een prachtige tuin waar je overdag kunt picknicken en 's avonds is er een lichtshow met muziek. Dat laatste is wel heel erg spooky! Met vreemde aboriginal geluiden, het licht wat de verschillende donkere hoeken en diepe tunnels nog extra accentueerd en met mijn wilde fantasie zag ik de zombie's al uit de grotten omhoog kruipen!

Op ons verlanglijstje stond ook het National Park van Grampians. Hier hebben we geweldig mooie wandelingen gemaakt naar de MacKenzie Falls, een waterval van 25 meter hoog en The Balconies, een rotsformatie die zich boven een diep dal bevindt. Wat een geweldig uitzicht! Ook is er een Grand Canyon, een ravijn met een klein stroompje waar we flink moesten klimmen!

Het camperen was hier wederom weer een beleving! Midden in een bos met vreemde geluiden en zeer grote spinnen in de toiletten! Die zijn hier echt onvoorstelbaar groot! Thuis in NL zouden ze een verstopping in de stofzuiger veroorzaken! (Sorry mam)

En het is toch echt best wel koud! Overdag is de zon nog best lekker warm maar we moeten wel verschillende vesten over elkaar aan doen en 's nachts blijft de lange broek gewoon aan! Van het nationaal park moesten we flink wat kilometers maken terug naar de kustlijn. Af en toe zijn we eens bij een geweldig stadje gestopt tot we de bordjes ‘Great Ocean Road' zagen. Geweldig!

De Great Ocean Road is een 240 km tellende weg langs de zuidkust van Australie. In 1919 werd de aanleg van de weg begonnen door soldaten die van de Eerste Wereldoorlog terugkwamen. Ze bouwden eraan tot 1932. Het werd gewijd aan de slachtoffers van de oorlog en is daarom het grootste oorlogsmonument voor slachtoffers uit de Eerste Wereldoorlog. Het wordt als een toeristische attractie gezien en de weg loopt door regenwoud, langs stranden en over kliffen.

Ongeveer 3000 mannen hebben eraan gewerkt met pikhouwelen en dynamiet, met een tempo van 1 kilometer in 3 maanden. En toen er in 1924 een stoomboot genaamd Casino strandde na het raken van een rif met daarin 500 tonnen bier en 120 kratten sterke drank hebben de mannen een drinkpauze genomen van 2 weken!

130 km van de kust langs de Great Ocean Road wordt Shipwreck Coast genoemd. Gedurende de 19^de eeuw was het een belangrijke route voor de scheepvaart maar door de ruige kust met dikke mist, ruige zee, weinig vuurtorens en vele kliffen was het er erg gevaarlijk. Men denkt dat er 638 scheepswrakken liggen waarvan er nu nog maar 240 zijn gevonden.

Gevaarlijk op zee, maar ook zeker op de weg! De kronkelende weg wordt nauwelijks verlicht en we botsten bijna op een spookrijder! Het was een ander Wicked busje met twee backpackers die even waren vergeten dat we hier links moesten rijden..! We zijn met deze backpackers, toevallig ook een Nederlander en een Duitser, de volgende dag naar de Twelve Apostels gegaan. Dit was een formatie van 12 kalkzandstenen rotsen die oprijsen uit de zee. Ze zijn ontstaan door erosie van de kustlijn zo'n 10 tot 20 miljoen jaar geleden. De wind en zee heeft de zachte lagen weggeblazen en deze hardere soort steen bleef over wat zorgde voor 45 meter hoge rotsen. Echter, het zijn er tegenwoordig geen 12...in July 2005 is de laatste ingestort en zijn het er nu 8!

Dichtbij zijn de Gibsons Steps, 86 treden naar beneden naar het strand. Daar sta je dan te kijken naar de 70 meter hoge klif. Erg imposant! En zeer winderig en koud dus na het maken van wat foto's snel het busje weer in! 'S Avonds ging de wind eindelijk liggen en hebben we, al leek het wel erg armoedig, alle dekens uit het busje gehaald en op het strand gegeten en gedronken! Hoewel het hartje winter is moeten we het er toch het beste van maken!

Zo hield ons gasstelletje er mee op, maar hebben we uitgevonden dat je ook prima pannenkoeken kan bakken op de Australische barbeques! Die zijn gratis en overal langs de weg te vinden! Super!

Einde van de Great Ocean Road maar met nog 1 belangrijke stop te gaan: een tweede wijnproeverij bij Geelong! Wederom ontzettend leuk, leerzaam en lekker!

En toen was het helaas tijd om het busje weer in te leveren. De enkele weg veranderde in een vierbaansweg en grote wolkenkrabbers doemden op, Melbourne!

Einde van de roadtrip met Carmen. Het was geweldig zoals jullie ook al konden lezen! We hebben paradijselijk Queensland met de tropische bossen en koraal riffen gezien. We hebben veel van de Aboriginal cultuur geleerd in rood stoffig en verlaten Northern Territory en genoten van de wijnen en de klifstranden van South Australia. Melbourne, in de staat Victoria doet een beetje europees aan en het is er verschrikkelijk koud zonder winterjas en trui! Het is er overdag ongeveer 10 graden, dat is echt niet eerlijk als jullie daar in Nederland juist de zomerkleren weer van zolder halen!

Carmen had haar reis naar Nieuw Zeeland al geboekt, ik heb me enkele dagen zeer goed vermaakt in Melbourne maar ik moet werk vinden! Niets is zo ontzettend fijn als je ouders je uit de brand helpen en een handje willen helpen bij het verwezenlijken van je dromen maar dit is natuurlijk niet de juiste manier! Dus, ik heb een aantal oud-collega's opgezocht die iets noordelijker en dus iets warmer zitten en ben als een gek wezen solliciteren. De reacties druppelen nu binnen van Mexicaans restaurantje, pannenkoekenschuur tot aan Hilton hotel en chique Sea Tempel fine-dining.

Hoe dan ook, ik blijf de aankomende maanden hier in de Gold Coast waar ik in Surfers Paradise ga overwinteren en hoop bakken met geld te verdienen!

Lieve mensen, ik stuur de zon naar jullie toe! Lieve groeten en veel liefs!